​Standaard uitgeverij
www.standaarduitgeverij.be
Oorspronkelijke titel: La dernière masion just avant le forêt (2025)
2026
Harde cover
164 Blz.
978-90-0228-874-6

Ik moet eerlijk bekennen dat ik van de Franse scenarist Régis Loisel nog niet gehoord heb (schande dus). Hij zou van in de jaren tachtig bekend zijn door zijn werk aan verschillende stripreeksen. Gebaseerd op een oorspronkelijk idee van Jean-Blaise Djian, schreef Loisel samen met hem het scenario voor deze strip, en maakte er ook de tekeningen voor.
Laat me beginnen met te zeggen dat dit een knotsgek komedie is. Mevrouw Yvette Cormolan leidt haar huishouden met ijzeren hand dankzij haar mysterieuze voodookrachten en zwarte magie. Ze zegt immers zelf dat ze een heks is. Ze woont in het laatste huis net voor het bos, samen met haar man, de kolonel, die ze in een standbeeld heeft veranderd (waarvan enkel het hoofd en de torso overblijft), haar butler, wezens die ze zelf heeft geschapen, en een serre vol vleesetende planten die snakken naar mensenvlees. Haar zoon, postbode Pierrot, die ze ook heeft betoverd en die gelooft dat hij onweerstaanbaar is, geraakt door zijn lelijke uiterlijk aan geen vrouw. Hij komt hen opzoeken voor de verjaardag van de kolonel, zijn vader. Het feest loopt helemaal in het honderd wanneer een vreemd geschenk opduikt: Mimi, een charmante prostituee die niemand onberoerd laat… daar in het laatste huis net voor het bos.
Deze strip hangt aan mekaar door zijn geschifte opeenstapeling van gebeurtenissen. Stel je voor dat een ingehuurde prostituee bedoeld is voor de verjaardag van een levend standbeeld, maar dat de echtgenote ermee in bed kruipt. Dat zijn echtgenote de kolonel in een standbeeld veranderd heeft om hem te straffen voor zijn avontuurtjes. Dat de spuuglelijke zoon denkt dat hij onweerstaanbaar is. Dat die een relatie heeft met een vrouwelijk wezen dat zijn moeder naast 6 andere duistere wezens ooit geschapen heeft. En dat hij er een kind mee heeft. Dat het tuinhuis vol met vleesetende planten zit. Dat de bad eend kan praten. En de nationale feestdag die flink uit de hand loopt.
Toch is de algemene sfeer van deze strip een tragikomisch verhaal waarin liefde op de voorgrond staat. U bent dus gewaarschuwd!
 
Patrick Van de Wiele (4)

​Standaard uitgeverij
www.standaarduitgeverij.be
2025
Zachte cover
40 Blz.
978 90 02 28841 8

Johan, De Rode Ridder, wil terugreizen naar de Aarde, maar het portaal bevindt zich in Tartarus, de thuis van Bahaal. Die wil Johan enkel van de doorgang gebruik laten maken als hij zich aansluit bij hem in het duister. Johan weigert dat en kan maar net ontsnappen aan de demonen van het kwade. Dan biedt oppergod El hem onverwachts een uitweg. Hij stuurt de Rode Ridder naar een ver verleden om er de Doggaruf te zoeken, een onoverwinnelijk magisch wapen. Daarmee kan hij de demonen van Bahaal een fatale slag toebrengen en ligt de weg naar de Aarde open. Via een gevaarlijke tijdsprong belandt de ridder in een wereld die op het punt staat te worden opgeslokt door een zondvloed. Samen met de koppige krijger Nurid slaagt hij erin aan boord te gaan van de legendarische ark van Noah. Maar het magische wapen dat hij zocht blijkt vermist, waarop oppergod El een vreemde beslissing neemt.
Dit is het 288ste deel in deze reeks, die zoals ik de vorige keer al schreef, steeds meer fantasy en sciencefictionelementen opneemt. Deze keer zijn dat magie, draken, maar ook het Chronomaticum, een tempel langs waar tijdreizen mogelijk zijn.
Een leuke en avontuurlijke strip zoals we van De Rode Ridder gewoon zijn!
 
Patrick Van de Wiele (4)

​MENLU
www.menlu.nl
2026
Hardcover
207 Blz.
9789083503516

Lucien denkt dat hij vervloekt is, omdat planten verwelken wanneer hij ze aanraakt, dieren vluchten als ze hem zien, en wanneer licht uit zijn ogen gloeit, betekent het dat iemand in zijn buurt zal sterven. Iemand om te vermijden dus, want waar hij ook komt, brengt hij dood en verderf. Daar komt echter verandering in, wanneer een mysterieuze brief uit de lucht valt, en dit de kans is om te ontrafelen wat zijn hele leven lang geheimgehouden werd.
Lucien staat aan het begin van deze graphic novel immers op uit een graf, met een gouden kistje in zijn handen. Daarin ligt de sleutel tot zijn bestaan. En de dood van zijn moeder speelt er ook een grote rol in. Lucien ontmoet Caelesta, een vrouw die hem meeneemt naar een soort luchtkasteel, zonder uitleg te geven…
Dit debuut van Rani De Prée is een graphic novel, die er bovenuit steekt. Het is een donker thema, waarin het occulte en het mysterieuze mekaar aanvullen. Verwacht echter niet veel tekst (en uitleg), maar laat de beelden voor zichzelf spreken. Die beelden zijn aquarellen, waarvan de basis ligt in een afstudeerproject van de auteur aan het LUCA in Brussel. Eerst was Lucien een scenario en werd het daarna volledig herwerkt en uitgetekend voor deze nieuwe uitgave.
Eens je gewend bent aan deze nieuwe manier van graphic novel uitbeelden, valt het best mee. Je moet even wennen aan het trage tempo, maar het valt best mee. Eigenlijk is het een duister sprookje geworden..
 
Patrick Van de Wiele (4)