Bruno Lowagie - De aarde draait door

‘Stel je voor dat de Verenigde Staten morgen aangevallen worden door buitenaardse wezens,’ vroeg Ronald Reagan, ‘zou de Sovjet-Unie ons dan te hulp snellen?’
‘Natuurlijk! We zouden daar geen moment over twijfelen,’ antwoordde Michail Gorbatsjov spontaan.
‘Insgelijks,’ repliceerde de Amerikaanse president even ongedwongen.
                                                                        --
De eerste ontmoeting tussen het staatshoofd van de VS en de secretaris-generaal van de Russische communistische partij vond plaats op 19 november 1985, tijdens de top van Genève waar de wapenwedloop werd besproken. Hun conversatie over ruimtewezens resulteerde weliswaar niet in het einde van de Koude Oorlog, maar brak wel het ijs tussen de twee wereldleiders.
Ik herinner me die episode alsof het gisteren was. Ik was toen nog student aan de filmschool, en de totaal geïmproviseerde scène werd druk besproken, zowel tijdens de les als achteraf op café.
‘Dit wordt het schoolvoorbeeld van hoe een goede regisseur het beste kan halen uit een matige acteur,’ zei mijn beste vriend Dix, die regie studeerde. ‘De regisseur gaf aan Reagan het vertrouwen en de ruimte om af te wijken van het scenario. Het resultaat was pure magie.’
‘Aan het talent van de acteur heeft de regisseur toch geen verdienste?’ ging Zia tegen hem in. Zia was mijn toenmalige vriendin. Zij ambieerde een carrière als actrice.
‘Het is vaak de wisselwerking tussen de twee die tot mooie resultaten leidt,’ probeerde ik beide stellingen met elkaar te verzoenen. ‘Persoonlijk vond ik het een fantastisch idee van de scenarist om een acteur tot president van Amerika te laten verkiezen.’
Ik had beter gezwegen. Zowel Zia als Dix keken me smerig aan, alsof een scenarioschrijver in spe geen recht van spreken had. In die tijd stonden scenaristen helemaal onderaan de ladder in de entertainment business.
Dat seizoen waren Ronald en Michail de belangrijkste protagonisten in ‘De aarde draait door’. Uit nieuwsgierigheid of de Russen Gorbatsjovs belofte zouden nakomen, maakte de producent van de populaire soap plannen om daadwerkelijk een vijandige vliegende schotel op Washington DC af te sturen. Dat was helaas buiten de Universele Schrijversgilde gerekend; die besloot net op dat moment te staken om hogere lonen te eisen.
Bij ons gaat de tijd veel trager dan op aarde. Onze planeet heeft meer dan vier aardse jaren nodig om haar baan rond onze zon te voltooien. Het halve heelal keek vol verwachting uit naar het volgende DADD-seizoen. Toen de scenaristen het werk hervatten, was het momentum voor een plotlijn met een buitenaardse invasie echter voorbij. We kregen er glasnost en perestrojka voor in de plaats.
Ook in mijn eigen leven wachtten me grote veranderingen. Tijdens de spannende slotaflevering van het te lang uitgestelde seizoen viel de Sovjet-Unie uiteen —het einde van een tijdperk—, bekende Zia dat ze met Dix naar bed was geweest —het einde van mijn relatie— en behaalden we alle drie ons diploma —het einde van onze studies.
Ik besloot stage te lopen bij de doldwaze romantische sitcom ‘Mannen komen van Shiva, vrouwen van Parvati’. Als onbetaald manusje-van-alles was ik niet belangrijk genoeg voor een vermelding in de eindgeneriek, maar ik beschouwde het als een goede leerschool.
‘Zo ga je nooit carrière maken!’ dreven mijn voormalige vriendin en vroegere beste vriend de spot met mij. Zia en Dix gingen meteen na hun studies op zoek naar financiering voor de auteursfilm die ze wilden draaien. Hun dossier was echter nog altijd niet rond toen ik mijn eerste promotie kreeg.
‘Ik heb het gevoel dat deze serie inhoudelijk te licht is voor wat jij in je mars hebt,’ zei de producent na de laatste draaidag van het seizoen. ‘Wat zou je ervan denken om assistent-schrijver te worden bij onze gloednieuwe productie “De manen van Tonan”?’
Zonder nadenken ondertekende ik mijn eerste vaste contract. De reeks werd een klinkend succes en won de ene prijs na de andere. De plotlijnen waren losjes gebaseerd op de aardse ‘Star Wars’ franchise, maar er waren voldoende verschillen om klachten wegens inbreuken op intellectuele eigendomsrechten te vermijden —mocht de mensheid zich ooit bewust worden van ons bestaan.
Dat risico verminderde met de dag: DADD toonde ons hoe vader Bush aan de Eerste Golfoorlog begon, hoe Boris Jeltsin en Bill Clinton de slappe lach kregen, en hoe vliegtuigen zich in de torens van het World Trade Center boorden met de Tweede Golfoorlog van zoon Bush tot gevolg.
Dichter bij huis raakte Zia nooit verder dan een paar rolletjes in commercials. Dix gaf zijn plan op om een film met haar te draaien en werd ambtenaar bij de dienst ‘Archieven van de Melkweg’. Ik durf wedden dat hij stikjaloers op me was toen ik trouwde met Rey, de ster van ‘De manen van Tonan’. Ik werkte me op van assistent-schrijver tot volwaardig scenarist, en uiteindelijk tot scriptcoördinator.
Rey en ik zaten samen naar de DADD-episode te kijken waarin Barack Obama de eed aflegde als president van de Verenigde Staten, toen het telefoontje kwam.
‘Of ik interesse heb om showrunner van “De aarde draait door” te worden?’ herhaalde ik de vraag die me aan de andere kant van de lijn werd gesteld. Rey knikte als een bezetene: ‘Zeg ja, zeg ja!’
‘Daar zeg ik geen nee op,’ antwoordde ik. ‘Wanneer kan ik beginnen?’
Een paar maanden later kreeg ik de leiding over het beste schrijversteam van de planeet en werd ik verantwoordelijk voor het creatieve proces van de langstlopende serie in het universum.
                                                                              --
We kunnen ons vandaag amper leiders van grootmachten voorstellen die zo joviaal met elkaar omgaan als Reagan en Gorbatsjov op die mooie novemberdag in Genève vele seizoenen geleden.
De stemmen van de recentste verkiezingen in de Verenigde Staten zijn geteld; er is een president aangeduid, maar het land bevindt zich in chaos omdat de helft van het Amerikaanse volk niet gelooft dat de uitslag legitiem is. In Rusland heeft de zittende president —zoals gewoonlijk— een Stalinistisch resultaat behaald, maar de bevolking mort omdat steeds meer burgers als kanonnenvlees naar een zinloze oorlog worden gestuurd.
Ik hoorde dat ook Zia en Dix niet langer met elkaar praten. Hun huwelijk liep op de klippen toen Dix ontdekte dat Zia met een casting director van bil ging in ruil voor een bijrolletje in een film.
Ondertussen bouwen we bij DADD de spanning op in Taiwan, plannen we een uitbreiding van het conflict in het Midden-Oosten, en creëren we extra nervositeit aan de Amerikaans-Mexicaanse grens. We werken het komende jaar echt naar een grande finale toe.
Het nieuws is nog niet publiek gemaakt, maar ons volgende seizoen wordt het laatste. We hebben de post-credit scene van de slotaflevering al opgenomen. Daarin tonen we hoe een SpaceX Starship de dampkring verlaat en de totaal verwoeste aarde achter zich laat. We houden dus nog een troef achter de hand voor een sequel, maar rooskleurig ziet het er niet uit voor de overlevende aardlingen.
De preproductie van de opvolger van DADD is onlangs in het grootste geheim van start gegaan. Het leven dat onze voorouders lang geleden op de planeet ‘TOI-700 d’ introduceerden, vertoont de eerste tekenen van beschaving. We zijn ervan overtuigd dat ‘Toi-toi-toi’ een even groot succes wordt als DADD. Wat zeg ik? Als de bewoners in TTT slechts een fractie vredelievender zijn dan die van de aarde, dan loopt onze nieuwe serie misschien nog langer dan DADD.