Claudia van Arkel - Cappuccino aan het marktplein

‘Oh kijk mamma, je koffie is een boom.’
Ik stop en glimlach tegen dochter en moeder. Lief kind. ‘Dat is de Boom der Wijsheid, je kan die vragen en stellen en de Boom stuurt je dan een antwoord in je dromen.’
Het meisje kijkt ernstig en knikt ijverig. Moeder geeft me een dankbare en vermoeide blik. Ze glimlacht.
Ik knipoog en ga weer verder. Het is woensdag, nog rustig. Vrijdag, met de markt is het druk.
Wijze dromen, wens ik haar toe terwijl ik terug naar de counter loop.
 
#
 
‘Dank u.’ Hij kijkt niet op van zijn laptop. Verdiept als hij is in zijn werk. Niet onvriendelijk, maar gewoon afwezig.
Wolken in het schuim. Wollige, zachte, donzen slaapwolken. Een diepe nachtrust zonder kopzorgen, zonder woelen.
Vanuit mijn ooghoeken zie ik dat hij mijn cappuccino drinkt zonder zijn ogen van zijn beeldscherm te nemen. Slaap vannacht.
 
#
 
‘Ja, dus ik zei, ik zei dus dat ze écht niet goed snik was. Wie dacht ze helemaal wie ze was, zei ik.’
Ze praat hard, maar we mogen niks zeggen van de manager. Goudblond haar uit een flesje, diepbruin van een zonnebank, zo’n kuttenlikkertje met roze halsband aan haar voeten. Even veel bling als Ali Baba. Een heks. Maar geen echte.
Rimpelringen in haar schuim. Tja, die zonnebank hè? Je kan niet vroeg genoeg beginnen met een facelift.
Ze stoot d’r kopje om. Cappuccino over de tafel, schuim op de vloer. Enthousiast kwispelen van het hondje. Verdomme.
Ze gaat een gebroken spiegel krijgen. Dag schoonheid.  Dat zal je leren, kreng.
 
#
 
‘Júffrouw.’ Dat toontje. En dan nog een keer: ‘Júffrouw.’
Uw slavin komt al aandraven, oh machtige meester. Wat is er van uw dienst? Een lap dance? Een slagroomtaart die ik u lepeltje voor lepeltje voer?
Zijn ogen glijden over mij heen met onpersoonlijke lust. Ik ben een voorwerp, een bediende. Hanenmannetje, zakenmannetje, manager met je vrouwtje thuis en twee verschillende vriendinnen die je allebei achter je rug belazeren.
‘Cappúccinó, júffrouw,’ zegt hij met rare klémtónen. Hij glimlacht als een vos, hij heeft ogen als een gulzig zwijn.
‘Ja meneer, wilt u verder nog iets?’
‘Nee. Nee, nog niet.’
‘Goed meneer.’ Glimlach, omdraaien, naar de counter. Hij gaat zijn cappuccino krijgen. O ja, hij gaat een heel speciale cappuccino krijgen.