Luc Vos - Scheuren

De uil draait zijn hoofd, een rat maakt zich uit de voeten. De kreet die de nacht aan flarden scheurt, maant alle nachtdieren tot stilte.
‘Wat was dat?’ vraagt een vrouw die verdwaasd haar hoofd heft in bed.
‘Niets, slaap,’ gromt haar man en keert zich om.
Rust keert weer, dieren zetten hun zoektocht naar voedsel verder, slaap hervindt zijn weg naar de onschuldigen. Tot een ochtendlijke kreet de rust in het dorp verjaagt.
‘Is … is dat … ?’ De man maakt zijn vraag niet af, de herkenning van het meisje, in de gracht, haar jurkje gescheurd, is te veel.