No one would have believed, in the last years of the nineteenth century, that human affairs were being watched from the timeless worlds of space. No one could have dreamed that we were being scrutinised as someone with a microscope studies creatures that swarm and multiply in a drop of water. Few men even considered the possibility of life on other planets. And yet, across the gulf of space, minds immeasurably superior to ours regarded this earth with envious eyes, and slowly, and surely, they drew their plans against us...
At midnight, on the 12th of August, a huge mass of luminous green gas erupted from Mars and sped towards Earth. Across two hundred million miles of void, invisibly hurtling towards us, came the first of the missiles that were to bring so much calamity to Earth. As I watched, there was another jet of gas. It was another missile, starting on its way...
And that's how it was for the next ten nights. A flare, spurting out from Mars. Bright green, drawing a green mist behind it; a beautiful, but somehow disturbing sight. Ogilvy, the astronomer, assured me we were in no danger. He was convinced there could be no living thing on that remote, forbidding planet...
The chances of anything coming from Mars are a million to one, he said.
The chances of anything coming from Mars are a million to one... But still, they come!
Then came the night the first missile approached Earth. It was thought to be an ordinary falling star, but the next day there was a huge crater in the middle of the Common, and Ogilvy came to examine what lay there. A cylinder, thirty yards across, glowing hot, and with faint sounds of movement coming from within. Suddenly the top began moving, rotating, unscrewing, and Ogilvy feared there was a man inside trying to escape. He rushed to the cylinder but the intense heat stopped him before he could burn himself on the metal... The chances of anything coming from Mars are a million to one, he said.
The chances of anything coming from Mars are a million to one, he said.
The chances of anything coming from Mars are a million to one... But still, they come!
It seems totally incredible to me now that everyone spent that evening as though it were just like any other. From the railway station came the sound of shunting trains, ringing and rumbling, softened almost into melody by the distance. It all seemed so safe and tranquil...
 
De echte sciencefiction fan weet natuurlijk al lang waar het hier om gaat. Het is de ouverture ‘The Eve of the War’ uit Jeff Wayne’s muzikale versie van H.G. Wells’ roman ‘The War of the Worlds’. Die song werd gecomponeerd door Jeff Wayne samen met Gary Osborne. Dit studioalbum van de Amerikaans/Britse componist, muzikant en producer werd op 9 juni 1978 uitgebracht door CBS Records. Het is inderdaad ‘The War of the Worlds’ op muziek gezet, want het was het enige boek dat bij hem muzikale ideeën opriep. Zo zette hij de strijkers in voor het thema van de mensen, en de elektronische kant om de Martianen voor te stellen. Het geheel groeide tot een ware rockopera, met een rockband, een orkest, een verteller en zangers. De verteller was wijlen acteur Richard Burton, en daarnaast kwamen gastartiesten Julie Covington (song ‘Don’t Cry for Me Argentina), David Essex (song ‘Gonna Make You a Star’), Justin Hayward (The Moody Blues), Phil Lynott (Thin Lizzy), Jo Partridge en Chris Thompson aan bod. Het album werd een commercieel succes, en won twee Ivor Novello Awards. Er werden 2 singles uit getrokken, de eerste deze ‘The Eve of the War’ op een discoritme, en de tweede ‘Forever Autumn’.
Voor de niet-sciencefiction fans onder ons, dit gaat over de invasie van de Marsmannetjes. In 1975 verkregen Jeff Wayne en zijn vader de rechten op dit boek, en hij ging ermee aan de slag. Het album ging in première op 1/6/1978 tijdens een show in het Londense Planetarium. Daarna kwamen er uiteraard andere versies op de markt, zoals in het Spaans en het Duits. Een remixversie van ‘The Eve of the War’ werd uitgebracht door de Nederlander Ben Liebrand. Ik bezit de originele elpee, maar in 2005 werd het gemastered op een Super Audio CD. Er werd zelfs een live show opgevoerd waarbij het virtuele hoofd van Richard Burton op het grote scherm te zien was als verteller. Ik was erbij, samen met wijlen Alfons Maes, toen die vele jaren geleden opgevoerd werd in de Antwerpse Lotto Arena. In 2006 kwam die show zelfs uit op een dvd.
Maar natuurlijk bestaan er heel wat coverversies van. Zo verwerkte men in Nederland in 1981 dat thema in de medley voor ‘Stars on 45’. Zelfs BZN zong het in 1987.
Andere instrumentale covers kwamen er door The Second Foundation (1979), Bagarre (1984), The Allen Toussaint Orchestra (1988), Ed Starink (1989), Project D in een medley (1990), m.a.s.s. (1991), Mark Hartman (1993), Space Sounds Unlimited (1996), The Film Score Orchestra (1997), The Big Movie Orchestra (2005) en Zoe McCulloch (2014).
Verder werd het nummer gesampled in 38 songs.
 
Meer info op:
https://www.thewaroftheworlds.com/
https://www.facebook.com/thewaroftheworlds
https://youtu.be/Poii8JAbtng
https://youtu.be/C9DISbQKTTM
​
Patrick Van de Wiele